Δευτέρα, 24 Αυγούστου 2009

[Δημοσιογράφος τηλεοπτικού σταθμού:] “Υπάρχει άμεσος κίνδυνος για το πευκοδάσος του Σχοινιά”?

[Απάντηση ρεπόρτερ από τον τόπο της πυρκαγιάς:] “Αντώνη, δεν υπάρχει πλέον, πευκοδάσος του Σχοινιά”.

Αίσχος ρεμπεσκέδες ξεφτιλισμένοι!! «Την πατρίδα ουκ ελάττω παραδώσω, πλείω δε και αρείω όσης παραδέξομαι»!! Αυτό ορκίζονταν οι Αθηναίοι έφηβοι όταν έκλειναν τα δεκαοχτώ τους χρόνια, ότι θα παραδώσουν την ελλαδίτσα –και για την ακρίβεια, την Αττική και την Αθήνα συγκεκριμένα- μεγαλύτερη και καλύτερη απ’όση την παρέλαβαν από τους παππούδες τους! Γαμηθήκαμε όλοι στις εθνικιστικές κορώνες –όχι αναίτια ενίοτε- αλλά με καταστρεπτικές συνέπειες επί του αποτελέσματος στην περίπτωση των Σκοπίων και αμετακλήτως καταστρεπτικά δαπανηρές στην περίπτωση της Τουρκίας, δίχως να μας καίγεται καρφί για ποιά πατρίδα περί ής ο λόγος γίνεται τελικά. Άντε και γαμηθείτε.!

Αίσχος!

«Να καεί η Εκάλη να βγει και κάτι καλό» λένε τα φιλαράκια μου, burn mother fucker burn.
Ναι, να καεί, αν τους ανήκουν τα ίδια δέντρα, αν το περιβάλλον εντέλει είναι ατομική ιδιοκτησία που «απαλλοτριωνόμενη» από τη φωτιά θα μοιράσει ίσα δικαιώματα και θα αποτεφρώσει τις ανισότητες, ναι να καεί.
Αλλά το περιβάλλον δεν είναι ατομική ιδιοκτησία.

«Πήγαν οι ξεφτιλισμένοι και σηκώσαν αυθαίρετα μέσα στα κατσάβραχα και τώρα παρακαλάνε για δρόμους και πυροσβεστικά», να πάνε να γαμηθούν, δημόσιοι πόροι για να σβήνονται οι φωτιές του κάθε μαλάκα που χτίζει εκτός σχεδίου σε καταπατημένο δάσος, χα χα χα, άκου εκεί, θέλουν και πυροσβεστικό...

Όταν θα καεί φιλαράκι η Δραπετσώνα και το Κερατσίνι και η Κυψέλη και τα Πατήσια επειδή νομιμότατα έχουν υπερδιπλάσιο συντελεστή δόμησης απ’αυτόν που σηκώνει η χωροταξία και η υποδομή της περιοχής τότε ποιός θα γελάσει όταν δει τα διαμερισματάκια του να καίγονται? Αλλά τότε ρε «συνέλληνα» δεν είπες τίποτα που πέρασε η μπουλντόζα πάνω απ’το προσφυγικό και πήρες στην Καισαριανή τα «διαμερισματάκια» αντιπαροχή. Κι ούτε ποτέ εξέτασε κανείς τη διαδικασία ή τα πρόσωπα που αποφασίζουν μονοκοντυλιά ποιά περιοχή θα εξελιχθεί στον απόπατο των Αθηνών και ποιά θα γίνει «κηπούπολη κατά τα παρισινά πρότυπα» πειράζοντας το Συντελεστή.

Από τη μία η Δεξιά σου λέει, είμαι gtpk γιατί δεν μπορώ να εφαρμόσω τους κανόνες, νόμοι υπάρχουν αλλά δεν εφαρμόζονται, νομιμοποιήσαμε τα αυθαίρετα αλλά δεν φτιάξαμε τις υποδομές, πρέπει να τα ξαναδούμε όλα αυτά.

Οι «σοσιαλιστές» σου λένε, «κοίτα δεν αρκεί αυτό, θέλει εθελοντισμό και ομάδες περιφρούρησης, νέους αισθητήρες πυρκαγιάς (όχι ότι υπήρχαν ποτέ και παλιοί) και αποτελεσματικό συντονισμό, “κάτι που αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει”, και επίσης ξέρεις, η πράσινη ανάπτυξη θα έρθει, θα τη φέρουμε εμείς και το να και το άλλο, και ο πρόεδρος μας που πετάει η σκούφια του για πράσινη ανάπτυξη και πώς θα μπορούσε άλλωστε να μην πετάει αφού σχεδόν όλοι πλέον (τονίζω το σχεδόν όλοι για να μην παρεξηγηθεί η Ζημιαρόγατα) συνομολογούν ότι μάλλον και ο ίδιος είναι ένα ωραίο και καταπράσινο εγκεφαλικό φυτό.

Η Αριστερά απ’την άλλη σου λέει, κοίταξε να δεις, δεν είναι μόνο τα μέτρα πρόληψης/αντιμετώπισης, δεν είναι μόνο το αμαρτωλό παρελθόν, ναι πρέπει να τα αλλάξουμε όλα αυτά, κυρίως είναι το θεσμικό πλαίσιο (σχέδιο πόλης, χωροταξικό σχέδιο, καθορισμοί χρήσεων γης κτλ) που βρίσκεται τουλάχιστον 15-20 χρόνια πίσω από την πραγματική ανάπτυξη των πόλεων που επεκτείνονται με ταχύτητα μεγαλύτερη απ’ότι οι ίδιοι οι νόμοι που ρυθμίζουν την επέκτασή τους, και είναι και το ίδιο αυτό πλαίσιο που επειδή σέρνεται αργά σαν το σαλίγκαρο πάνω στο τσιμέντο, αφήνει και πίσω του μια γραμμή από σάλιο, όπου σάλιο βλέπε τα κατουρημένα οικόπεδα, τα «τσιρισμένα» που λένε και στο χωριό μου, εκεί που πάνε οι οικοπεδοφάγοι και χτίζουν και μετά βγαίνουν στα περιφερειακά κανάλια και πουλάνε τις μεζονέτες τους «πάμφθηνα για όσους προλάβουν πριν περάσει η κρίση και ανέβουν οι τιμές». Χαρ χαρ χαρ !

Ας γελάσω! Βροντερά και με κρότο, τρανταχτά γέλια που με κάνουν να ρεύομαι και να κλάνω ταυτόχρονα. Στα μούτρα τους!!

Κάποια στιγμή οι κουτοί θα σταματήσουν να πλουτίζουν, και σας πληροφορώ αγαπητοί μου ότι η ώρα ήγγικεν γιατί όσοι στοιχειωδώς γνωρίζουν μακροοικονομική, γνωρίζουν και ότι η φούσκα των ακινήτων δημιουργήθηκε (όχι τελείως αλλά σε μεγάλο βαθμό, ως το «μόνο» «ορθολογικό» «κριτήριο» που «πρέπει» να «διέπει» μια «οικονομική» «συμπεριφορά» -βλέπε άνταμ σμιθ γουέλθ οφ νέησιονς, τζον στιούαρτ μιλ ωφελιμισμός κλπ κλπ) από την συναλλαγματική μεταβλητότητα της παλιάς καλής δραχμούλας που υποτιμάτο και έχανε μεγάλο μέρος της αξίας της σε διάφορες περιόδους δημοσιονομικής υπερεπέκτασης, μόνο που τώρα έχουμε την ευράρα και έχουμε και αποπληθωρισμό λόγω κάμψης της ζήτησης και τα σπιτάκια δεν είναι asset πλέον, είναι σκατά από τσιμέντο, το μόνο real asset πλέον είναι η ρευστότητα, όσο αιρετικό κι αν σας ακούγεται αυτό, take my word for it, τα λεφτά πλέον δεν είναι τραπεζογραμμάτια πληρωτέα επί τη εμφανίσει, χα χα χα, το θυμάστε κι αυτό αχ τι ωραίες εποχές ε, έβγαζε νόημα εκείνη η εποχή, αααχ, τώρα το χρήμα δεν είναι εργαλείο, το χρήμα είναι πλέον περιουσιακό στοιχείο, με την αυστηρά financial έννοιά του.

Τί άλλο μας λέει η Αριστερά λοιπόν για να επανέλθω. Μας λέει να πάμε και σε μια συνολική διευθέτηση της κλιματικής αλλαγής μέσα από εναλλακτικές μορφές οικονομίας και να μην τα βλέπουμε τα πράγματά αποσπασματικά γιατί τα οικοσυστήματα είναι εννιαία και γενικά όντως, όλα αυτά είναι η avant-guard του πιο elaborate οικολογικού προβληματισμού και η αιχμή της αριστερής διανόησης επίσης (αιχμή όμως που μάλλον τρυπάει την κοιλιά της ίδιας της αριστεράς παρά αυτήν των εχθρών της, αυτό όμως συζητιέται και δεν επιμένω).

Τί λέει λοιπόν στο βάθος όλο αυτό, bottom line που λένε και στο Bloomberg, στη ταμπακιέρα που λένε και οι «πολιτικοί» (από εδώ και πέρα θα βάζω εισαγωγικά στις πιο άσχετες λέξεις όπως κάνουν και στα super των ειδήσεων, τις περίφημες λεζάντες που περιγράφουν το υπο παρουσίαση θέμα, με στίξη εισαγωγικών στο άσχετο όπως «έφυγε» ο τάδε ηθοποιός, «χάθηκε» ο τελευταίος πνεύμονας πρασίνου, «μαύρη» Κυριακή για την Αθήνα, κι άλλα τέτοια όπως, «εξαντλήθηκε» η υπομονή μου, δεν θα ξανα-«δώ» τηλεόραση, «προλαβαίνω» τα νέα κι από ίντερνετ, στους ιδιωματισμούς δεν «μπαίνουν» εισαγωγικά, ηλίθιοι «δημοσιογράφοι», που σας αποκαλούσαν «αλήτες ρουφιάνοι» -εδώ ναι, μπαίνουν- αλλά δεν το εννοώ ούτως ή άλλως, το ανέφερα μόνο για να καταστήσω σαφή την διαφορά).

Όλο αυτό λοιπόν δεν μας λέει τίποτα άλλο απ’το ότι μέχρι να έρθει ο καιρός που ο πολιτικός δρών Χ θα καταφέρει καίριο πλήγμα στον πολιτικό αντίπαλο Ψ, εγώ θα βλέπω να έρχεται το σημείο Ω για τα παιδιά μου, ο αρμαγεδώνας ο ίδιος, και έχει ξεκινήσει ήδη μερικά χιλιόμετρα έξω απ’την πόλη μου. Αν σας λέγανε σήμερα, να ξαναπαίρναμε πίσω όλα τα δάση που κάψαμε υπό την προϋπόθεση ότι θα συναινούσατε στην ένταξή τους εντός σχεδίου πόλεως, για να γίνουν μακροπρόθεσμα βιλίτσες και ξενοδοχεία με τα πεύκα όμως αγέρωχα και φουντωτά, καταπράσινα και δροσερά, εντούτοις όμως ιδιωτικά, κτήματα φέουδα σύγχρονων κοτζαμπάσηδων, του λάτση, του βαρδινογιάννη, του μπόμπολα και του αγγελόπουλου, του στασινόπουλου και του μυτιληναίου, του λαμπράκη και του κόκκαλη, αλήθεια, τι θα απαντούσατε?

Αλλού το πήγαινα η αλήθεια είναι, θα σταματήσω εδώ όμως. Σίγουρα, αυτό είναι που «εκείνοι» θέλουν από εμάς να σκεφτούμε.
Nομίζω ότι θα πάρουν την απάντηση που περιμένουν στην επέτειο της δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου